2008-11-01 Indonesie 2

Indonesië 2

Hallo allemaal,

We hebben Flores verlaten en zijn op weg naar de Komodo’s. We vertrekken weer zonder wind, maar als we bij de hoek van het eiland komen dan begint het ineens hard te waaien. De wind komt van voren en alle raampjes moeten dicht want het water spat over de boot heen. Na 2 uur worstelen komen we in de baai aan waar de boswachterij is van dit enorme natuurreservaat. Gelukkig delen we de baai  alleen met de Pelikaan.  Samen met Hans en Fien, met wie we al geruime tijd opvaren, gaan we de kant op om de reusachtige varanen gade te slaan.  We krijgen een rondleiding van een uur en we zien van alles rondlopen, varanen, aapjes, herten en  buffels. We krijgen een permit om 3 dagen rond te varen in het National Park van de Komodo’s maar alles is rekbaar in Indonesië.  De volgende dag besluiten we om weer verder te varen. We gaan naar Pink Beach waar we gebroederlijk met Pelikaan de enige moorring kunnen pakken. We hebben daar een schitterende tijd.  De trip er naartoe is wel heel apart. We hebben hier de stroom mee en daar de stroom tegen en soms borrelt het water heftig op uit de diepte. Er wordt heel wat gesnorkeld en het strand wordt  ‘s avonds dus echt roze, heel mooi allemaal. Na een paar dagen gaan we weer verder. We gaan naar de noordkant van Komodo eiland. Ook hier kunnen we weer aan 2 vrije moorrings gaan liggen. Hier is het ook weer prachtig en we kunnen niet genoeg krijgen van het snorkelen. Het is tijd om de Komodo’s te verlaten en we gaan langs het eiland Sumbawa. We zijn er in 5 dagtochten langs gevaren en we zijn geen een keer aan land geweest. Op een van de trips breekt de furling van het grootzeil in de mast doormidden en moeten we het grootzeil opruimen. Het waren lange dagtochten en de ankerplaatsen waren niet geweldig. Op een van de ankerplaatsen was het rollen zo erg dat we besloten zodra het licht werd meteen te vertrekken. We maken de sprong naar Lombok.  Een hartstikke mooi eiland alweer veel groener dan de andere meer in het oosten. ’S Avonds gaan we naar de kant, we hebben wel weer eens zin om in een restaurantje te eten. Helaas is er in het plaatsje niets te halen. We charteren een paar jongens die ons op hun brommertjes naar een gezellig eettentje brengen.   De nachten zijn onrustig door het geschreeuw van de imams in de moskeen. Het is ramadan en iedere moskee probeert zijn buren te overtreffen in de productie van decibellen. We hebben ook weer een feestelijke bijeenkomst met alle yachties. Na een paar toespraken wordt er die avond niet gedanst en krijgen we alleen wat hapjes nadat de zon onder is i.v.m. de ramadan. We zijn weer zo terug op de boot. We gaan een dagje naar  Mataram de hoofdstad van Lombok. We komen terecht in een echte shoppingmal.  We kunnen er zelfs koekjes van Verkade kopen. We zien een grote groep imams en mufti’s alle eetgelegenheden afstruinen om ongehoorzame geloofsgenoten  bij hun nekvel te pakken. Tsja, het is ook pas 2008! We gaan naar een pottenbakkerij en naar diverse tempels en naar een plaats waar ze Ikat maken. We stoppen met de bus op een plaats waar het wemelt van de aapjes. Ze eten uit je hand. Het 30-jarige huwelijksfeest van Fien en Hans vieren we op Gili Air. De Gili’s zijn een eilanden groep 5 mijl ten noorden van  Lombok. Aangezien het vanaf 12 uur kei hard gaat waaien, gaan we de kant op en lopen rondom het eiland. Het is hartstikke heet en we  drinken, languit tussen de kussens liggend in een strandtentje, een ijskoude Bir Bintang. We zijn buiten het seizoen dus er zijn gelukkig niet veel toeristen.  Later, onder het genot van een lekkere cocktail en een overheerlijke maaltijd, zien we de zon ondergaan met de Gunung  Agung van Bali op de achtergrond. Mooi feestje.

We houden Lombok voor gezien en gaan naar Bali. We vertrekken om 4 uur in de middag, want we willen met daglicht aankomen. We hebben de eerst 4 uur een behoorlijke wind van  30 tot 35 knopen. Maar dan valt de wind ineens weg en moeten we de motor weer aanzetten. Rond een uur of  7 liggen we in de baai van Lovina weer achter ons ankertje.  We zijn wel  benieuwd hoe het op Bali is. Na een dutje gaan we de kant op. We hebben het direct naar onze zin in Lovina. We vinden meteen het beste restaurant in town,  de boulevard staat vol met stalletjes en er is een gezellige atmosfeer. We besluiten buiten al het georganiseerde naar Yogyacarta op Java te gaan om de Borobodur te bezoeken. De reis erheen, bus ferry bus, duurt 13 uur en we durven niet te kijken welke capriolen de chauffeur allemaal uithaalt. We vinden een fantastisch hotelletje en gaan ’s avonds naar een openlucht theater voor het spel van Ramayana . Er doen wel meer dan honderd spelers mee,het is prachtig en het heeft veel weg van een Grieks drama. De volgende ochtend zijn we al vroeg op weg naar de Borobudur. Er is bijna niemand en we hebben de hele tempel voor onszelf. Groots, interessant en de gids verteld en verteld maar. Later verkassen we naar de Hindu tempel Prambanan. Dit complex is meer aangetast door de aardbevingen maar net zo indrukwekkend. `s Avonds eten we nog bij restaurant `Tante Lies´ en de volgende ochtend worden we al vroeg opgehaald door een mini bus voor de trip naar de Bromo vulkaan. Ook deze buschauffeur heeft weer een onbegrensd vertrouwen in Allah en soms sla je gewoon enkele hartslagen over. We lopen op eigen gelegenheid de Bromo op en ruiken de stinkende zwaveldampen die uit de krater komen. De terugreis naar Lovina op Bali is op z´n minst weer interessant. Zelf een bus regelen van de vulkaan naar beneden, geen reisagent aanwezig, rikken in een restaurant, in de Becak (een fiets voor twee personen te vervoeren) over een overvolle verkeersweg, nog een uur wachten tussen vier hevig concurrerende moskeen, een gammele bus en een overvolle ferry toch veilig aangekomen. De volgende keer meer over Bali en het vervolg van de reis.

 Groetjes Rob en Jacqueline

Laatste foto's

Reacties 2

`Jan Oome 02-11-2008 20:25

Hi Rob en Jacqy
Gezellig om weer eens wat te horen/lezen over jullie trip. Weet nog goed hoe de trip begon...in Antwerpen, waar ik jullie samen met Piet Dijkema afhaalde en naar Eindhoven reed. Dat is, alweer 7 jaar geleden! Ik zeil ook nog steeds, weliswaar niet zo ver als jullie, maar toch naar F en UK. Heb sinds twee jaar een nieuwe zeilmaat-schipper op een ETAP32.
Volgend jaar gaan we naar Bretagne en verder naar het Zuiden...
Morgen gaan we van Stellendam naar Colijnsplaat en gaat ie de winterstalling in....Wij maken verdere plannen...
Hele goeie vaart daarginds en ik blijf jullie reizen met plezier volgen!
Zeilgroet van Oome Jan !

Ab en Susan Schimmel 06-11-2008 05:34

Als wij deze tocht met een motorhome hadden kunnen doen waren wij jullie achterna gereden.
Groeten uit Australie.

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer