2008-11-06 Indonesie 3

Indonesië 3

Hallo allemaal,

We zijn 2 weken op Bali geweest en we hebben ervan genoten hoor. Voor het gala diner werden we uitgenodigd in een schitterend restaurant en het eten was heerlijk. We hebben in totaal 6 dagen met een motor over het eiland gereden. Het verkeer is vaak ongelofelijk druk en chaotisch maar zolang je maar met de flow meegaat komt het allemaal wel goed. De eerste 2 dagen via de oostkant naar Sideman. Een mooie weg langs de kust en later komen we de eerste hellingen tegen. Ik ben ’s morgens vroeg wakker en loop even door het dorp. Er is een markt en een jonge vrouw loopt een tijdje met me op om me uiteindelijk mee te vragen naar haar winkeltje. Ze gaat meteen in haar tuigje zitten en werkt verder aan een “songket” die ze aan het maken is. Ik sta versteld van het fijne werk en het geduld waarmee ze ermee bezig is. Maar ja, zonder de Admiraal wordt er niets gekocht en onder het ontbijt kom ik met het verhaal dat iedereen toch wel heel nieuwsgierig maakt. Kortom, wij kopen er een en Hans en Fien twee. Het is een prachtig stuk werk en we hebben het mooiste souvenir denkbaar. Verder crossen we met onze 125CC motortjes overal heen. Steile hellingen, tot 1700 meter, en afdalingen houden ons lekker bezig. En nieuwsgierig als we zijn wordt er bij alles en nog wat gestopt om even te kijken. Als de politie ons aanhoudt zitten we natuurlijk in de problemen want we hebben geen internationaal rijbewijs en daar zaten ze nou net op te wachten. We betalen een dikke vette bekeuring van 5 Dollar en we krijgen geen bonnetje maar het advies om bij een eventuele volgende controle niet te betalen. En inderdaad 15 Km verder moeten we weer aan de kant. De mannen begrijpen er eerst helemaal niets van maar we blijven maar uitleggen (ook steeds luider trouwens) dat we al betaald hebben aan hun collegae van wagen 1104. Dan begrijpen ze het opeens en we mogen weer gewoon doorrijden. Niets aan de hand. We gaan nog een dagje naar Kuta voor de dames om inkopen te doen en we willen ook even naar het monument van de welbekende Bali-bom. Het blijkt opeens heel druk te zijn,Java heeft vakantie, en de dames kopen niets want het is allemaal rotzooi zeggen ze. Hotelletje lukt ook niet en we rijden maar steeds verder op zoek naar een bed. Uiteindelijk, als het allang donker is, vinden we iets in Bedegul. Dat plaatsje ligt aardig hoog en het is mistig en bar koud op de berg. We vinden een armoedig hostelletje maar we gaan nergens meer naar toe. ’s Morgens, met een hele berg nasi goreng als ontbijt, trekken we over de kleinste paadjes over de bergen. Het is echt genieten en sommige hellingen zijn 25% of zelfs steiler. We vallen nog binnen bij een bruiloft en worden onthaald als oude vrienden.  Als we uiteindelijk terug komen in Lovina zijn we moe en voldaan van het kriskras door Bali rijden. De indrukken die je binnen krijgt zijn zo overweldigend dat je ze maar moeilijk een plaatsje kunt geven. Het eiland heeft veel te bieden en buiten de toeristen gebieden is het heerlijk. De mensen zijn bijzonder vriendelijk en dat voegt weer een heleboel toe aan de bijzondere Bali experience die we hadden. Helaas is het weer tijd verder te gaan. Ik zie op de kaart dat we nu pas de helft van de afstand binnen Indonesië hebben afgelegd dus er moet nog een hoop gevaren worden in de laatste weken. Omdat we iets langer op Bali geweest zijn besluiten we in één keer naar Belitung te zeilen. Nou ja, een heel klein beetje zeilen en heel veel motoren dan. We arriveren als tweede boot en de ontvangst in Belitung is de hartelijkste die we ooit gehad hebben. We komen Tejo en Marleen van sv Chulugi  tegen, alweer 6 jaar geleden dat we ze voor het laatst gezien hebben. Heel het eiland is in rep en roer en er is werkelijk alles uit de kast gehaald om de yachties te verwelkomen. Een heel team van begeleiders is paraat en er wordt heel wat afgelachen. We krijgen journalisten mee in de auto en al gauw ontstaan leuke vriendschappen. Uiteraard staan we weer uitgebreid in de krant. Velen willen wel eens een keer op zo’n zeilboot kijken en velen worden spontaan zeeziek op een voor ons stilliggende boot. Bij Fien gaat een vrouwtje flink over de nek maar gelukkig stond het emmertje al paraat. De kapotte furling in de mast kan ik laten maken in een werkplaats en ondanks dat ik geen Bahasa Indonesia spreek lijkt het resultaat van de reparatie prima. Iedere avond wordt er wel wat georganiseerd maar de eerste zondag brak voor ons alle limieten. Met nog maar een paar boten gearriveerd kwamen er iets van 10.000 mensen van over het hele eiland naar onze ankerplaats om naar ons te kijken, praatjes te maken en vooral met ons op de foto te gaan. Als ware celebrities liepen we daar rond en moesten soms met hele families poseren. Van ver af werd er al gegiecheld en werd de brutaalste naar voren geduwd om het te vragen.  Het bezoek aan de gastvrije Dik Bakker, een Nederlandse Indonesiër, en zijn vrouw in zijn zelfgebouwde paleis aan het water was buitengewoon en de lunch die we kregen was overheerlijk. Op de slotavond is er muzikaal nog eens flink uitgepakt en is er weer danig op los getoeterd en gezongen. Het maakte het afscheid nemen alleen maar moeilijker. Sowieso zijn het de mensen die Belitung tot iets heel bijzonders maken. Het was dan ook met weemoed dat we afscheid namen van al die aardige mensen, Maddie, Edi, Lita, Bobby, Jony, Bastiaan en speciaal Novita en nog vele anderen. Dat was het dan wat Indonesië betreft. We zijn uitgeklaard en mogen nog twee stops maken voordat we de drukke straat van Singapore kunnen oversteken. We  passeren de evenaar en we zitten na 4,5 jaar weer op het Noordelijk halfrond. Onze AIS (Automatic Identification System) die alle grote schepen op onze elektronische kaarten plot werd tot het uiterste getest. Op een gegeven moment zagen we meer dan 250 schepen over onze kaart varen. We zijn zo als jullie begrijpen toch heelhuids over deze drukke verkeersader gekomen en liggen nu in Sebana Cove in Maleisië zo’n 30 Km ten oosten van Singapore. Even bijkomen van de drukte hoor……

 

Laatste foto's

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer