2009-08-24 Langkawi - Borneo

Hallo allemaal,

Tja, wat blijft er dan nog over na het wervelende bezoek van Rita en Robke. Heel veel stilte en rust en even wat tijd voor bezinning. Er valt sowieso niet zoveel te vertellen want we hobbelen langzaam weer naar het oosten en de straat van Melaka is nou niet bepaald het mooiste ‘zeil’-gebied op aarde. We zeilen/motorren zo’n beetje op met twee andere boten, Silent Wish en Gentle Lady. Onder weg meren we aan op wel de meest vervuilde rivier die we ooit hebben gezien in Port Klang. De vuiligheid blijft maar op en neer gaan met het tij en vaak duwen we de boot af om de ophoping tussen wal en schip weg te laten. We willen hier niet lang blijven maar toch nemen we van hieruit met z’n zessen de trein naar Kuala Lumpur en we hebben daar een interessante en mooie dag. We vertrekken gauw om na een paar dagen uiteindelijk in de spiksplinternieuwe marina van Puteri Harbour aan te leggen. Dit ligt vlak bij Singapore net over de rivier aan de west kant. Ondanks dat we er voor half geld liggen komt er geen kip. Zeilen wordt in Maleisië veel gepromoot maar er staat nu eenmaal geen wind en er zijn ook niet veel schepen. Er komen wel steeds marina’s bij maar het aantal schepen groeit zeker niet. Hoe dan ook, wij liggen hier voor een prikkie, we hebben prima internet aan boord en ze brengen ons overal gratis naar toe met een busje of auto. Iedereen is overvriendelijk en we vinden het een prima stek om op de Pelikaan te wachten die in Langkawi gasten aan boord hebben gehad. We hebben volop kans om een paar keer naar Singapore te gaan en we kennen de weg daar langzamerhand als in onze broekzak. Dan, als Pelikaan er is en we hebben Fien weer op haar plaats gezet wat betreft het rikken, is het tijd om te vertrekken. Eerst langs Singapore, tussen honderden schepen door en dan dwars over de ‘shipping lane’, en het is er verrekte druk hoor, pal oost richting Kuching op Borneo. We hebben geen haast en we proberen zo veel mogelijk te zeilen. We besluiten de motor aan te zetten als we minder dan anderhalve knoop gaan en zo komen we na vier dagen aan bij het plaatsje Santubong op ongeveer 30 Km van Kuching. We nemen het busje naar de stad en de chauffeur helpt ons een beetje met het inklaren. We gaan naar de tourist information en stappen pardoes op het busje wat ons naar een Nationaal park brengt waar nog Oerang Oetans vrij rondlopen. Nou ja lopen? Ze hangen en klimmen en doen van alles behalve lopen. Het is wel imponerend om naast de leider te staan, meer dan 100Kg, maar je mag niet te dichtbij komen. Het is verrassend hoeveel ze op mensen lijken. Hun lichaamstaal en mimiek lijkt sterk op de onze en hoewel het vrouwtje niet de knapste is lopen er diverse mannetjes omheen te draaien. Helaas voor hen heeft de big leader wel heel grote spierballen en is een beetje geïrriteerd door de grote belangstelling. Hoe dan ook dit is een heel bijzondere ervaring vinden we en het riekt naar meer. Na al onze reiservaringen worden we hier op Borneo toch weer eens gefopt. Als je ergens heen gaat verwacht je iets. Dit keer worden we absoluut verrast door de ver gevorderde ontwikkeling van dit land. De provincie Sarawak, waar we nu zijn, is in een verre staat van ontwikkeling. Alles ziet er netjes uit en er rijden veel en vaak mooie auto’s rond. De mensen wonen in prachtige huizen, een ruime en mooie woning te koop voor tussen 40- en 80.000 €, en er is veel bedrijvigheid. Maar 26% van de bevolking is Islamitisch en de Chinezen drukken een grote stempel op de samenleving. Voor ons heeft dat voordelen op het gebied van lekker eten en we genieten er van om te shoppen in de typische Chinese winkeltjes waar ze van alles hebben. Samen met Fien en Hans huren we een auto voor een week en we kammen de wijde omgeving van Kuching af. We lopen, klimmen en klauteren door het Bako National park, gaan in vleermuis grotten en gaan in de enorme ’Fairy Cave’ . Er is een meer dan 1000 stands  avondmarkt in Kuching en we bezoeken een van de typische ‘Longhouses’. Een Longhouse is een traditionele woonvorm waarbij verschillende families in eigen huisjes allemaal onder een dak wonen met een gemeenschappelijk waranda. Ondertussen werden we op zoek naar een gelegenheid voor de lunch allerhartelijkst door een wildvreemde Chinese man in zijn tuin ontvangen waar toevallig toch al een bandje speelde. We konden er net zoveel eten en bier en whisky drinken als we wilden. We zijn Nederlanders maar we hebben toch ons fatsoen gehouden…… We gaan weer een klein stukje verder naar het eilandje Pulau Lakei. We doen er iets wat op een wandeling lijkt maar eigenlijk meer een survival tocht is. Na een uur of twee draaien we om,  om weer de weg terug te beklauteren en op de billen naar beneden te schuiven. Nou je had dat vrouwvolk eens moeten horen zeg! We waren zo blij weer op het strand te zijn dat de twee families zich, sans gene, van hun kleren ontdeden en in hun blote kont in zee sprongen voor een beetje verkoeling. Oh ja, dat moet ik nog zeggen. Het is heet op Borneo. Het is verrekte heet. Bij ons afscheid 8 jaar geleden was het thema “Nooit meer winter”. Dat willen we ook echt niet maar een keer een frisse neus halen zou toch wel heel lekker zijn. Ja, als we het dan toch over het weer hebben. Onder weg komen we hier nogal wat waterhozen tegen. Dat is dan zo’n zwarte wolk met een lange slurf die tot het water reikt (zie foto). Deze jongens zijn zeer gevaarlijk we blijven er zo ver mogelijk vanaf en halen alle zeil weg als ze toch te dichtbij komen. We hebben het plan om de Rajang River, de langste rivier van Maleisië, op te varen. De rivier heeft vele vertakkingen en je hoeft niet via de zelfde weg terug. Eerst stoppen we aan de monding van de rivier en de volgende stop is bij het plaatsje Sarikei. Hier komt nooit een toerist we worden verwelkomd als celebraties. Een gepensioneerde politieman laat ons in zijn auto de omgeving zien en iedereen is vol belangstelling en velen beginnen een praatje. Volgende stop is Bintangor. Nog kleiner en meer geïsoleerd. Op de avond voor vertrek worden we geheel onverwacht middelpunt van een culinair hoogstandje, langoustines etc.  in een doodordinair Chinees restaurantje en we zijn het er allemaal over eens dat het heel, heel bijzonder was. (Tsja lieve Nederlanders, dat kostte ons inclusief het pilsje € 5.00 PP.) Dan gaat het naar Sibu. Dit is een vrij moderne stad (250.000) en is het administratieve centrum van een groot gedeelte van de binnenlanden. Ook hier weer een sterke Chinese invloed. De mensen praten vrijuit met je en er wordt vaak en vriendelijk gelachen. Ik mag hier voor het eerst sinds lange tijd weer eens naar de kapper. Dat ging ongeveer als volgt: We trekken de schuifdeur open en er ontstaat hevige consternatie, ik zeg in het Engels dat ik geknipt wil worden maar niemand verstaat me, iemand gaat bellen want ze denkt natuurlijk dat die grote vent met dat lange haar geknipt wil worden.  Ik word in een stoel geplant en krijg allerlei doeken om,  we wachten een minuutje,  de maestro van een jaar of 20 komt binnen, met reusachtige gebaren en ontegenzeggelijk grote vaardigheid haalt hij 1 Cm van mijn haar af en dunt het wat uit,  hij kijkt me in de ogen en zegt READY! Hij zegt ”Wash hair?” Ik zeg NO! En moet in een ander stoel gaan zitten, de Maestro is weg….!, iemand gaat mijn haar wassen, terug in 1ste stoel, fohnen, betalen, 8 Ringgit is ongeveer € 1,60. Fantastisch toch? Een ander voorbeeld is de elektronica zaak. Ik vraag om een stekkertje en krijg meteen een “No Have”. “Where do you come from?” Ik zeg “Holland”. Hij weer “wait, wait”. Hij frommelt wat op zijn PC en daar schalt in de electronica zaak, midden in Sibu, onze nationale trots Het Wilhelmus. Godsallemachtig, wat wordt je daar droevig van, hahaha. We hebben het in Sibu goed naar onze zin en we willen van hieruit wat rondreizen zonder de boot. Daar hoor je de volgende keer meer van.

Laatste foto's

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer