2009-04-15 Malaysia and Thailand

Hallo allemaal,

Nadat we drie weken in Sebana Cove zijn geweest  besluiten we om mee te doen met de Langkawi Rally. Sebana Cove is een hartstikke mooie marina met een geweldig zwembad, maar net iets te ver van de bewoonde wereld. We zijn samen met Fien en Hans (sv Pelikaan) 3 dagen naar Singapore geweest, met de bus, en hebben daar weer onze ogen uitgekeken. We hebben de nodige kilo’s kaas ingeslagen, veel van de stad gezien en natuurlijk heerlijk gegeten bij de verschillende food courts. Toen Hans nog wat deed heeft hij zich als projectleider behoorlijk druk gemaakt op de bouw van 26 metrostations in Singapore en wij krijgen uiteraard alles te zien. Singapore is vol en druk maar voor ons veel te netjes en rigide en als we uiteindelijk weer met de bus door het Maleisië land rijden voelen we ons daar veel meer thuis.   De Rally begon in Johor Bahru, Danga Bay, net aan de andere kant van Singapore. Een dagje op de motor, want wind is er  nog steeds niet, dwars door rees met honderden geankerde grote schepen. We hebben er een leuke avond en zien weer veel oude bekenden. We worden uitgenodigd op een Moslim bruiloft en we worden onthaald als eregasten en worden volgepropt met heerlijk eten en limonade. Zou u een toevallig aanwezige armada van gipsy’s en andere armoedzaaiers op uw bruiloft uitnodigen? Onze komt was voor hen blijkbaar een bijzonder grote eer.  Maar de reis gaat weer verder. Op naar Melacca, we laten onze boot in Port Dickson, Admiral Marina, liggen en huren een auto om Melacca te gaan bezoeken. Een prachtig stadje met nog veel Nederlandse invloeden, waaronder het Stadhuys.  We zitten in een very low budget pension, maar we zijn daar gelukkig alleen om te slapen. Wel is het Chinese restaurant een hele belevenis. De tafel heeft een draaibaar plateau en iedereen zit gezellig van elkaars eten te smikkelen.  We bezoeken het Cheng Ho museum, vinden bij een smid nog een oeroud Nederlands aambeeld en bekijken een aantal Chinese tempeltjes. We genieten van een Dim Sim ontbijt. Talloze bakjes met gestoomd en gefrituurd eten, hartstikke lekker, en bijna voor niets. Terug in de marina genieten we nog van een dagje niks doen, lekker aan het zwembad liggen. De volgende stop in de Rally is Lumut. We vertrekken al vroeg want we moeten weer een nachtje doorvaren. De dag begint met een beetje wind, dus we kunnen zeilen. Maar de pret duurt niet lang. Er komt een fikse onweersbui aanzetten en de wind komt recht van voren. Tegen de avond als we denken dat het een beetje op begint te klaren, wordt het van kwaad tot erger. De onweersbuien komen van alle kanten, het regent en bliksemt verschrikkelijk , kortom een zeer onaangename tocht. De spanning en de schrik zijn de Admiraal allemaal een beetje te veel maar rond een uur of 4 in de nacht wordt het rustiger en kunnen we eindelijk om de beurt een dutje doen. Rond 12 uur zijn we in Lumut.  Een rustig plaatsje dat ineens vol raakt door alle cruisers. Ook hier doen we weer de typische rally dingen, een bustour, naar een resort, en een diner. We gaan ook nog met de ferry naar het eiland Pangkor even buiten de kust.  Vanuit Lumut gaan we naar Penang. We liggen daar in Tanjung City Marina, spotgoedkoop, maar een beetje rollerig. We huren er een brommer voor een week, en we zien zowat alles van Penang. Georgetown is een levendige en drukke stad, waar diverse culturen naast elkaar leven. Er leven met name veel Chinezen en Indiërs en er wordt hard aan de weg getimmerd. De stad ontwikkelt zich in razend tempo en de burgemeester heeft aangekondigd dat iedereen in Penang binnen een jaar een gratis internetaansluiting heeft. We gaan eten, iedere keer in andere interessante eettentjes, eentje met wel 30 door elkaar rennende koks, en gaan naar de Kek Lok Si tempel, de grootste Budhistische tempel van Azie. Het weer verbetert aanzienlijk en we hebben geen last meer van vervelende onweersbuien. De laatste rallystop is in Langkawi. Een schitterend eiland, lekker rustig, niet zoveel toeristen en belastingvrij. De boot wordt volgestouwd met bier en sterke drank. We hebben een voortreffelijk afscheidsdiner in resort Mutiara Bay en we nemen afscheid van de meeste zeilers. Sommige gaan door de Rode Zee, andere gaan al naar Thailand en vele Australiers gaan even naar huis voor de feestdagen. We zijn nu ook zo ver dat 98.5% van de Nieuw Zeelander en Aussies met de intentie een wereldreis te maken besluiten toch maar weer terug te gaan. Kennelijk komen ze nu wel heel ver uit hun “Comfort Zone”, de Indische oceaan ligt voor de deur en het eten is ook al zo vreemd. Wij gaan naar Rebak marina. Een schitterend resort met een marina op een heel klein eilandje. We ontmoeten daar Irene en Duncan van sv Moose. We vieren kerst, oud en nieuw en heel veel happy hours met hen en hebben 3 hele leuke weken. Helaas gaat Moose richting Zuid Afrika. Het zal nu wel even gaan duren voordat we weer een keer kerst met elkaar gaan vieren.  We zien ook oude bekenden terug zoals Marge en Vic van Ice Maiden en Jurgen en Ingrid van Antares allemaal Pacific gangers. 

Na 3 weken in de marina gaan we nog even voor anker in Telaga, we klaren daar uit en gaan op ons gemak richting Thailand. We moeten half februari terug komen want dan komt Rita, de zus van Jacqueline, met haar zoon Rob langs. We varen langs hele mooie eilanden en droppen ons anker op idyllische plekjes. Onbewoonde eilanden zoals Ko Pethra en het drukke Phi Phi eiland overvol met toeristen. Na een week komen we in Phuket. We liggen daar 2,5 week voor anker en hebben een motor voor 2 weken gehuurd. We crossen zowat het hele eiland af. Phuket staat ons best wel aan. Veel meer toeristen dan op Langkawi maar het is net allemaal iets beter georganiseerd en we genieten van het Thaise eten. We ontmoeten Judy en Dave  die met hun boot Freebird in de Royal Phuket marina liggen en we zien Hans en Fien van de Pelikaan weer, dus we rikken (kaarten) weer volop. We hebben nog een ongelukje met de dinghy. In Aochalong liggen heel veel boten aan een boei, soms komen ze in de nacht niet terug en dan ligt daar die boei met een hele lange (drijvende)lijn eraan. ‘S avonds is dat allemaal heel moeilijk te zien, en aangezien we een snelle motor op de dinghy hebben, lagen we van de ene seconde op de andere stil en werden Jacqueline en ik uit de dinghy gelanceerd. Gelukkig geen ernstige letsels opgelopen, alleen de mobiel, fotocamera en een pas gekochte lamp waren vol zeewater. De telefoon en lamp heb ik gerepareerd maar de fotocamera moesten we helaas weggooien.  Begin februari gaan we weer aan de terugreis beginnen naar Langkawi. We hebben een week de tijd dus weer lekker rustig aan. Moet ook want de wind is in tegenstelling tot de heenreis weg. Het weer is al een beetje aan het veranderen, de dagen worden vochtiger.

Bij terugkomst in Langkawi, gaan we nog 3 dagen in Rebak liggen. De boot poetsen, nog wat bier inslaan, want het weer maakt je wel erg dorstig. We zien daar Valerie en Ian van Monashee weer terug en hebben met hen een paar leuke avonden.  En dan is het zover, we zijn helemaal klaar voor de komst van Rita en Rob. We leggen Mary-Eliza voor anker in Telaga, huren een brommer en rijden naar het vliegveld. Altijd speciaal om je zus na zo’n lange tijd (2 jaar) weer terug te zien. Ze hebben een bungalow in Mutiara Bay Resort. We huren een paar dagen een scooter en zien zowat elke toeristische attractie op Langkawi, de adelaar, kabelbaan, watervallen, seven Wells, krodkodillen farm etc.etc. We eten en drinken bijna bij alle restaurantjes in Telaga Harbour, met als favoriet de Steamboat. We gaan ook nog met de ferry naar Penang en bezoeken de grote Chinese tempel weer. We krijgen Rita met geen zweep meer op een scooter dus we nemen de bus, net zo makkelijk. Rob en Rob gaan 2 dagen zeilen en Jacqueline gaat 2 daagjes het resort in. Ze hebben enorm veel plezier en lachen heel wat af. Maar helaas aan alles komt een eind. De 2 weken zijn zo voorbij. En zo zijn we weer met z’n 2tjes. We blijven nog even op de ankerplaats en gaan dan nog voor een weekje naar Rebak, onze thuishaven op Langkawi. Vanaf daar gaan we weer richting het zuiden en het plan is om naar Tioman en Borneo te gaan en wellicht naar Kalimantan naar de Oerangoetangs, die we afgelopen jaar gemist hebben in Indonesie. Maar we houden jullie op de hoogte, tot een volgende keer.

 

Jacqueline en Rob

Laatste foto's

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer