2009-08-24 Sibu-Miri-Mulu

Hallo allemaal,
We waren gebleven in Sibu wat ongeveer 150 Km landinwaarts aan de Rajang River ligt. Er wordt in deze streek een hoop geld verdiend met de export van tropisch hout en op de rivier is het druk met slepers die gigantische bergen hout de rivier af slepen. We besluiten om naar het centrum van deze houtwinng Kapit te gaan. Dat betekent met de snelle ferry nog eens 150 Km de rivier op. Nou gaan die ferries hard, zo’n 50 Km/u en het is de enige vorm van transport in die richting. Er leiden geen wegen naar Kapit en de auto’s die er rond rijden zijn er met de boot naartoe gebracht. Alles gaat met de boot en het dak van de ferry staat dan ook vol met van alles; dozen met eieren, dozen met dit en dat, kippen, zakken met zus en zo en hele bankstellen gaan mee.We hebben een 1e klas kaartje gekocht en zitten heel lux in een soort vrieskist want de airco staat op 10. Na drie uur zijn we er. Het water staat heel laag maar nooit gaat de snelheid ook maar een fractie terug. Helaas kunnen we door de lage rivierstand niet verder naar Belaga maar we vermaken ons best waar we zijn. We zien een Chinese dame met een enorme gasbrander een stapel varkenspoten voor consumptie bereiden. Er is een markt met exotische kruiden en planten. Kapit is maar een klein stadje en er is verder eigenlijk niet zoveel te doen dus de volgende dag pakken we de ferry weer terug naar Sibu waar we nog een paar leuke dagen hebben. Na weer een lange tocht over de rivier, drie dagen, komen we eindelijk weer op zee. Gelukkig toch weer iets meer frisse lucht en wat minder muggen. We liggen ’s nachts meestal voor kleine plaatsjes en steeds worden we er als welkome gasten begroet. Op onze weg verder komen we in de grote haven van Bintulu terecht. We melden ons via de VHF-radio en met snelle boten worden we door het vriendelijke havenpersoneel naar een pas gereedgekomen nieuwe binnenhaven geleid die we mogen gebruiken om te ankeren. De volgende dag gaan we Bintulu verkennen en in een visrestaurant mogen we onze eigen vis uitzoeken.Het weer is, zoals bijna altijd, heel rustig en als we verder gaan kunnen we gewoon ergens midden op zee het anker laten vallen. Het is er niet diep en met al onze knipperlichtjes in de mast liggen we veilig en rustig voor de nacht. Dan komen we bij de laatste stop in Sarawak, Maleisië, de marina van Miri. Er ligt een drempel onder water en met maar een paar centimeter onder de kiel komen we binnen. Toch wel lekker hoor als je onbeperkt water kunt gebruiken en als de stroom uit een stopcontact komt. Met onze super antenne kunnen we een gratis WIFI signaaltje oppikken dus wat wil je nog meer. Naar Mulu bijvoorbeeld?! In Mulu zijn grotten die bij de grootste ter wereld gerekend worden. We regelen een reisje en vliegen er binnen drie kwartier heen. We komen terecht in een prachtig resort en de excursies zijn geweldig. De “Deer cave” is groot, wel 180 meter hoog, en de hoeveelheid “Guano”, Malei voor vleermuizen stront, is indrukwekkend. Er huizen zo’n 3.000.000 vleermuizen en als zetegen de avond gaan vliegen verduistert het zwerk. We gaan naar de “Lang’s cave”, de “Wind cave” en de “Clear Water cave” en raken diep onder de indruk van wat de natuur ons te bieden heeft. We kunnen steeds uitrusten in ons luxueuze resort en worden aangenaam verpoosd door dansende meisjes en kleurige krijgers. Fien kan het maar niet laten en heeft kaarten meegenomen. Ik laat haar een keer winnen. Op de laatste dag doen we de Canopy Walk. Deze wandeling gaat over 480 meter van hangbruggen op een hoogte van 15 tot 25 meter en voert ons door boomtoppen en over een diepe rivier. Jacqueline had er na de schommelende ervaring van de eerste brug niet veel zin meer in. Toen ze na de derde brug eindelijk de gids te pakken had en vroeg hoeveel bruggen er nog kwamen was het antwoord: “Nog acht.” Terug in Miri doen we de gebruikelijke dingen. Wat onderhoud aan de boot en we halen diesel want met de wind wil het nog maar niet lukken. Het is zo verrekte heet altijd dat we maar een portable airco hebben gekocht. Ik weet niet waar ik het ding moet bergen maar de kwaliteit van het leven gaat drastisch omhoog. Helaas kunnen we er niet lang gebruik van maken want de stekker moet uit het stopcontact want we gaan verder. We gaan nu rechtstreeks naar het sultanaat Brunei. Daarover binnenkort meer.
Groeten van Rob en Jacqueline

Laatste foto's

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer