25 april 2006 - Verslag van afgelopen jaar

Hier zijn we dan weer, en het is de hoogste tijd om weer eens iets op onze site te vermelden. Sterker nog, Jan heeft grote plannen met een nieuwe site en we zijn zeer benieuwd hoe deze eruit gaat zien. De laatste keer dat we iets hebben laten horen was eind 2004 en nu zijn we alweer in april 2006.

Jeetje wat gaat de tijd toch snel maar dat zal bij jullie ook wel zo zijn. Wat is er sindsdien allemaal gebeurd. Toen we hier pas in Nieuw Zeeland aankwamen gingen we er nog van uit hier een baantje te vinden en misschien hier wel een tijdje te blijven. Nu hebben we dat idee al lang niet meer en kijken er erg naar uit om weer te gaan zeilen en ons “normale” leventje weer op te pakken.

Wat hebben we het afgelopen jaar allemaal gedaan. Rob heeft zich goed uit kunnen leven in 2 bands. The Whangarei Brass Band en de Big Band. We hebben daardoor veel NZ’ers ontmoet en een hartstikke leuke tijd gehad.

Het vinden van een baantje in NZ lukte dus voor geen meter. De geplande vakantie van 7 weken naar Nederland in mei 2005 zijn 6 maanden geworden en dan meer een werkvakantie. We waren amper een week in Nederland toen we naar de uitzendbureaus gingen en eigenlijk meteen werk hadden. Kirsten van Randstad had het allemaal zo voor elkaar. Heel toevallig allebei bij Philips, Rob bij Consumer Electronics en ik bij Semi Conductors. In het begin was het wel wennen om je weer 8 uur per dag te concentreren, maar achteraf hebben we ons toch snel aangepast. Je weet dat het voor een half jaar is dus geen enkel probleem. Alleen het fietsen viel mij in het begin niet zo mee. Niks meer gewend natuurlijk, maar het ging op den duur steeds beter. En als het regende konden we de Panda van pa en ma lenen. We kijken terug op een heel fijn verblijf in Nederland. Tijdens de zomermaanden konden we in de caravan van Otto terecht op het Wolfsven in Mierlo. Een geweldige service van hem en hij verdient eigenlijk een ridder orde. De rest van de tijd waren we bij onze Rita en onze Kees (ook schatten hoor). We hebben allerlei leuke dingen gedaan, samen met Rita een weekendje weg naar Den Haag, het fietsen van de Lichtjesroute in Eindhoven (voor de eerste keer van mijn leven), de Marathon in Eindhoven, PSV-Utrecht, kermis in Nuenen samen met de meiden, lekker meelallen met de Nederlandse smartlappen op de markt in Eindhoven, Rob gaat mountainbiken iedere zondag, frikadellen eten met Hans en noem maar op. Het was hartstikke fijn om weer bij de familie te zijn en dat maakte het afscheid nemen weer erg moeilijk. Vooral toen mijn moeder 3 weken voor ons vertrek in het ziekenhuis opgenomen werd. Gelukkig is ze weer thuis en beter dan ooit.

We hebben de Mary-Eliza wel gemist hoor en we waren dan ook hartstikke blij om weer terug te zijn eind november. Kerstmis hebben we doorgebracht bij iemand uit de Brass Band. Een beetje eten, een beetje drinken en voor de rest een beetje kletsen, ja, buiten in de zon. Eind december hebben we een auto gekocht waarmee we in de maand januari door Nieuw Zeeland getrokken zijn (website http://jsterenburg.photosite.com/nz).

Harrie en Marja, toen nog vergezeld door Edwin, zijn bij ons langs geweest op hun fietstocht door NZ. Later voor hun vertrek naar Thailand nog eens. Ach ja, de wereld is klein en Nuenenaren kom je overal tegen.

Eind februari zijn we een week uit het water geweest voor nieuwe antifouling en een grondige poetsbeurt. Verder hebben we heel wat nieuwe dingen voor de boot aangeschaft. Nieuw beeldscherm voor de PC, een autoradio die ook DVD’s op de TV afspeelt, nieuwe WC, extra koelkast, extra zonnepaneel met nieuwe bedrading en controller, aluminium gasflessen, ankerketting, een gehele nieuwe bevestiging voor het anker en de ankerlier, een sok om de gennaker te kunnen strijken, reparatie van de dodger, nieuwe AGM-accu’s met vernieuwde oplaadmogelijkheden, antenne SSB-radio etc.etc. Ja we hebben genoeg uurtjes werk gehad en genoeg dollartjes uitgegeven. Het is nu nog een week of 4 en dan gaan we vertrekken.

Hee, Hallo, de schipper mag ook nog een stukje. Ja, Jacqueline heeft gelijk. We zijn klaar voor vertrek! NZ was een mooie onderbreking en vooral de schoonheid van het landschap heeft ons diep geroerd. Als je echter wat langer in dit land rondloopt wordt het provinciale karakter op den duur toch wel hinderlijk. Alles wat “overseas” is is per definitie niet interessant en er wordt dan ook simpel weg geen aandacht aan besteed. Het nieuws staat bol van verkeersongelukken, kleine criminaliteit, non sence en canards. Het blok met het wereldnieuws gaat in een kleine minuut aan je voorbij. Nieuw Zeelanders houden van regels, hebben een hoop regels en, nog erger, ze houden zich er nog aan ook.

Voor een extra stempeltje in je paspoort ben je je paspoort twee maanden kwijt. Om te mogen werken moet jou eerst een baan aangeboden worden, schriftelijk met motivatie waarom jij perse die baan moet hebben, dan moet je een ‘workpermit’ aanvragen samen met de bescheiden van een medische keuring (met röntgen foto’s) en een Nederlandse verklaring dat je geen crimineel verleden hebt. De aanvraag wordt behandeld door immigratie en duurt 4 tot 5 maanden. Dan mag je aan het werk. Van alle medezeilers die we kennen is het warempel een paar nog gelukt ook om aan de gang te komen maar ze gaan om een of andere reden weer allemaal vlug weg. Ik kan een hele tijd doorgaan met zieken over dit regelzuchtige landje met 4 miljoen inwoners. Dat doe ik natuurlijk niet maar ik wilde dit “andere geluid” uit NZ toch eens laten horen.

Whangarei is wel een paradijsje om aan de boot te werken. Alles aan onderdelen en bootdingetjes is hier te koop en ondanks de hoge prijs van de dollar is het in vergelijking met NL niet te duur. Zoals Jacky al heeft gemeld is er een hoop vernieuwd en verbeterd. Hopelijk blijft het allemaal heel bij de komende reizen. Ik ga zeker mijn nieuwe vrienden in de verschillende bands missen. Het niveau is dan wel niet zo hoog, ik krijg echt niet zo veel op m’n donder, maar met een stel muzikanten bij elkaar is het altijd gezellig. Het grote moment van dit jaar voor de Brass Band ligt op 14 mei en ik heb mijn commitment gegeven daar aan mee te doen. Dat heeft dan ook de vertrekdatum bepaald. Waarschijnlijk gaan we 15 mei richting Opua om uit te klaren en om op het goede moment te wachten om de 8 tot 10 daagse reis naar Fiji te starten.

Natuurlijk maken we weer geregeld verslagen en er zullen wel wat meer foto’s doorkomen. We kijken uit naar de blauwe luchten en warme wateren waar we zulke goede herinneringen aan hebben.

We zullen NZ met weemoed verlaten en van veel vrienden moeten we weer afscheid nemen. Dat is toch iedere keer een hoge prijs voor het leven dat we leiden. Maar de horizon trekt en er is nog een heleboel te ontdekken.

Tot binnenkort,

Jacqueline en Rob

Laatste foto's

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer