Juni 2001 - Antwerpen

Het verblijf van de Mary Eliza in den Anvers

 

Het einde van het verblijf van de Mary Eliza nadert. 2 maanden in den Anvers lijkt een hele lange tijd maar is erg snel voorbijgegaan. Weekendjes weg met familie en vrienden. Bezoekjes overdag tot laat in de avond, een middagje fietsen, een dagje naar Eindhoven, de boot onderhouden etc.etc.

De bezoekjes dienen een extra vermelding. Waar lagen ze nu ook alweer. Haven 1, en dan direct na het torentje links af. Er zijn erbij geweest die er een half uur over gedaan hebben om van het torentje bij de haven te komen (normaliter 15 seconde). Er waren er ook bij die een zgn. kortere weg wisten. Onze Rita spande de kroon, na het zoveelste bezoek deed ze er ongeveer 2 uur over om bij de haven te komen. Ze wilde haar zonen een sight-seeing geven (toch leuk van die meid). We hebben alles gehad, maar uiteindelijk wist iedereen het te vinden. Wat een mooie boot, en wat een grote mast, en die lekkere nieuwe houtlucht, en wat is tie mooi afgewerkt, waren kort samengevat de eerste opmerkingen. Na het nuttigen van een kop koffie, en een broodje SMOS (typisch Belgisch, broodje of baguette belegd met mayonaise, hesp of kaas, sla, tomaat en ei), werd nog een rondleiding gegeven door het bruisende Antwerpen. De gevulde vitrines met schone en minder schone dames werden natuurlijk als zeer interessant ervaren. Het nuttigen van een typisch Antwerps Bolleke mogen we ook niet vergeten. De bemanning heeft menige keer met een houten kop gezeten. Rondje grote markt, Groenplaats, een bezoek aan de Engel en de Bengel, en de grandioze sfeer in de talrijke havencafeetjes waren allemaal oergezellig. Op deze wijze begonnen ook de meeste weekendjes. Eerst de sfeer van den Anvers proeven en de volgende dag de touwen los en wegwezen. Nu was het niet erg gemakkelijk om op de Schelde te komen, we mogen wel zeggen tijdrovend. 2 bruggen, 1 sluis, soms duurde het wel 3 uur voor we buiten (op de Schelde) of binnen (in de haven) waren. Rob achter het roer, en Jacqueline door middel van de marifoon vragen of we onder de brug doormochten (later verbeterend in "mag ik een opening"), of een "lock" voor de sluis. Eenmaal op de Schelde werd het roer overgenomen door de op dat moment aanwezige bemanning. Hieronder enige bewoordingen, die typisch waren voor de weekenden:

Apotheose
kei vet
een beetje eng
is dit normaal??????
overstag, een beetje moeilijk
hij hangt wel erg schuin
een lekker velletje (leer over het stuurrad)
tijd voor de ballen (fenders)
touwtje aangeven
flush and dry (op de WC)
zuinig met wc papier
luciferstokje
luchtbed
wiebelen en klotsen
natte voeten (alleen de schipper heeft twee keer natte voeten gehad)

 

We hebben weekenden gehad met veel wind, weinig wind, mooi weer, pokken weer. Het waren stuk voor stuk gezellige weekenden met heel veel plezier. Het stadje TEMSE zal ons zeker gaan missen, we hebben daar heel wat pintjes naar binnen gewerkt. 1 bezoekers steiger met als vaste gast de Mary Eliza. Na het aanmeren, kwamen de blikken Jupiler tevoorschijn, met een kaasje, chipje etc. etc. en dan... effe dutten. Carmen had er een mooie afkorting voor, ben hem effe kwijt. We hebben er ook eentje gehad, die tijdens het varen haar jas even ging pakken en pas toen we al lang in de haven waren weer terugkwam. Even een dutje, je wordt ook zooo moe van het varen?!?!?!?! Dan optutten, eten en de Taveerne in. Daar was het altijd gezellig, en dan vooral niet te vergeten de vreemde figuren die er binnen waren. (wat ze van ons dachten weten we niet). Tranen met tuiten van het lachen. De andere kant van de Schelde hebben we ook meerdere malen bevaren. Richting Terneuzen, de ene keer met prachtig weer en de andere keer in de stromende regen en met heel veel wind. Met Hemelvaart was het werkelijk spelevaren, met de familie de Jong. Nog even de zee opgeweest, zonder zeeziektes, een lekker visje gegeten in Zeebrugge en genoten van het buitenzijn. Een leuke anekdote is wel dat Rita op handen en voeten vanuit de voorkajuit naar buiten kwam gekropen met een truitje omdat de boot zo schuin hing. Ze wist niet hoe gauw ze buiten moest komen, want voor haar stond de wereld behoorlijk op z'n kop. Met de Pinksteren wilden we eigenlijk dezelfde route varen als met de Hemelvaart. De windkracht was echter zo sterk dat we het niet verantwoord achtten om de zee op te gaan. We zijn toen naar Terneuzen gegaan en de volgende dag terug naar Temse. Jeetje wat een barre tocht. Rob kreeg 2 keer natte voeten Het schip ging zo schuin bij een extreme windvlaag, dat het water over de gangboorden de kuip inkwam. We worden nogmaals overtuigd van de degelijkheid van het schip, en de krachten die het kan weerstaan. Geen kikje, niets kapot, geen averij en altijd het gevoel en de wetenschap de zaak in de hand te hebben. (gelukkig gaven onze gasten ook geen kik. Die waren waarschijnlijk nog te moe van de marathon die ze een week daarvoor gelopen hadden) Het nuttigen van een Belgische friet met mayonaise en een lekkere vette frikadel was vaak het laatste voordat de gasten weer richting Holland gingen. Moe maar met een voldaan en fijn gevoel zagen we de gasten weer vertrekken, nu bij het torentje rechts af.

En dan hebben we het nog niet eens gehad over de dagjesmensen die geweest zijn en waar niet mee gevaren is. Dat is onterecht! De Bollekes waren net zo lekker, de smoskes ook, de madammekes waren net zo mooi en hun belangstelling, aanwezigheid en gezelschap maakt voor ons het afscheid alleen maar moeilijker.

En zo kwam de dag dat het echt definitief ging gebeuren. Eerst een afscheid met de familie, toen Jacqueline haar laatste verjaardag in aanwezigheid van vrienden en familie, Rob zijn laatste MTB tocht met de stoere mannen van TC Nuenen. Noem maar op, en dan te bedenken dat we al vanaf 9 maart afscheid aan het nemen zijn. Met een lach en een traan werd afscheid genomen, Jacqueline haar auto op het allerlaatste moment verkocht. En... voor de allerlaatste keer koers richting Antwerpen. In de haven hadden ze ook nog een afscheidje voor ons gepland. Samen met de havenmeester, overburen in de haven, en het barpersoneel, werd tot laat in de avond, of vroeg in de morgen, nog doorgezakt op liedjes zoals, aan de Noorzeekust etc.etc. Rob nog ff zijn toeter en sax voor de dag gehaald en de avond kon niet meer kapot.

Woensdag 27 juni stond gepland als de dag van vertrek. Voor de 1e keer in ons pensioen weer eens de wekker gezet (toch een vreemde gewaarwording). Om 06.00 uur opgestaan, het was zo'n beesten weer (onweer, regen en harde wind) dat we besloten ons nog een keer om te draaien en het vertrek een dag uit te stellen. En jawel hoor 28 juni zijn we uit Antwerpen vertrokken, dus voor diegene die twijfelden of we nog niet weg waren, we zijn dus echt begonnen aan onze trip.

Het is nu 30 juni en liggen we lekker in Dover. Wat we de afgelopen dagen allemaal meegemaakt hebben horen jullie een volgende keer. We hopen dan ook nog enkele foto's van de bezoekjes in Antwerpen mee te kunnen sturen.

De groeten van Jacqueline en Rob

Laatste foto's

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer