Maart 2004 - Ecuador

Ecuador We hebben een lange busreis voor de boeg naar Quito. In de boekjes wordt gezegd 9 uur. Achteraf hebben we er dus 11 uur over gedaan. De kwaliteit van de wegen laat veel te wensen over, en de bus stopt voor ieder individu. Het lijkt wel een stadsbus en als dan nog blijkt dat de versnellingsbak van de bus niet in orde is, krijg ik het toch wel een beetje op m’n zenuwen. ’s Morgens denk je nog tijd genoeg te hebben maar na mate de dag vordert denk ik dat halen we nooit om op tijd op het vliegveld te zijn. Zoals altijd komt alles toch nog goed. Het vliegtuig van Kees heeft 1 uur vertraging, dus we moeten zelfs nog even wachten. We hebben nog nooit zoveel mensen gezien in een aankomsthal en Kees denkt dan ook even wat een fans. Het weerzien is hartstikke fijn en we hebben een fijne tijd gehad met ons drieën. We hebben heel veel gezien, veel indrukken opgedaan, veel gelachen, lekker gegeten en gedronken. Quito is een hartstikke grote stad, we hebben een dag rondgebracht in het oude gedeelte, waarbij de mannen hun schoenen lieten poetsen. Het was een zondag dus behoorlijk druk, met veel vertier op straat. Het was echt even een dag om te wennen aan de hoogte 2900 m, en aan de kou. Dit laatste meer voor Rob en mij, want Kees vond het zelfs warm.

De volgende dag met de bus naar Cotapaxi, dit is een nationaal natuurpark gelegen op 3500m. We hadden tegenover de ingang een schitterende hostal. We waren de enige gasten en we hadden de mooiste kamer met een schitterend uitzicht. Kees was helemaal geobsedeerd door de Cotapaxi, een vulkaan van 5800 m. s’ Middags zijn we met een gids naar het park gegaan en hebben een wandeling gemaakt rondom een meer. Wel even wennen aan de ijle lucht 3500 m. Kees had genoeg liga koeken en energie repen bij zich, dus we konden er wel tegenaan. Daarna heeft de gids ons nog naar een hoogte van 4500m gebracht. Vandaar uit konden we nog een wandeling maken naar 4800m. Ik had al besloten in de jeep te blijven zitten, het sneeuwde en de wind was ijzig koud. De mannen gingen vol goede moed uit de jeep, maar kwamen na 50 m alweer terug. Op die hoogte is het ook niet gek dat je pijn krijgt aan je hoofd, misschien als je er een paar dagen bent dat het dan beter gaat. We hebben de Cotapaxi wel goed kunnen bewonderen, want toen de bui voorbij was lag de top te blinken in het zonnetje. We hebben s’nachts, onder het genot van een lekkere warme open haard, heerlijk geslapen. Vandaar uit gaan we de volgende dag met de bus naar Banos, een toeristisch dorpje gelegen op 1900 m. Het staat bekend om zijn thermaal baden, en vandaar uit kun je allerlei excursies maken, van raften op de rivier tot wandelen en mountain biken. Als Kees ’s morgens de gordijnen opendoet komt de hele handel naar beneden. Gelukkig kant hij zelf, in een dapper gevecht, alles weer ophangen want Rob ligt dubbel van het lachen. De mannen zijn met gehuurde mountain bikes naar Puyo afgedaald. In de stromende regen vertrokken ze uit Banos, het zicht was af en toe miserabel maar de tocht is spectaculair. Eenmaal aangekomen in Puyo (900m) begon de zon te schijnen. Ik ben met de bagage achterna gekomen in de bus. Ze hadden het goed doorstaan en zaten te genieten van een welverdiende pils toen ik in Puyo aankwam. Puyo ligt in het begin van de Oriente. Je merkt het aan de temperatuur, het is er lekker zwoel en de dikke vesten kunnen weer uit. We bezoeken er 2 parken, een met allerlei tropische planten en vruchten. Er zijn verschillende huisjes nagebouwd, en onze gids Santos vertelt ons hoe de diverse stammen, nu nog, in de Oriente leven. s’ Middags gaan we naar een park met tropische dieren, we zien er slangen, schildpadden, tapirs, papegaaien en aapjes. Op de terugweg naar ons hotel krijgen we een lift van een bus met bejaarden die ook in het park waren. Heel toevallig zien we dezelfde mensen die avond weer terug tijdens een folkloristisch optreden in ons hotel. We worden als speciale gasten uit Holland welkom geheten en worden gevraagd mee te dansen. Alleen moet je je voeten op een bepaalde manier bewegen en er wordt toch wel een ritmisch gevoel van je verlangd. Kees krijgt speciaal onderricht van de dochter van de hotel eigenaar.

Maar het wordt tijd om weer te verkassen. Het is vrijdag en zaterdag moeten we in Otavalo zijn voor de wekelijkse markt. Het is een hele reis dus vroeg op pad. We staan al om 06.45 op het busstation in Puyo. Maar wat blijkt nou, de busorganisatie San Franciso uit Puyo staakt en ze hebben de weg afgezet met bussen. Wat nu, er rijden wel dichte trucks, normaal voor vracht, je kunt een taxi nemen of vliegtuig maar dat is veel te duur. Dan komt er een buschauffeur en verzoekt ons een eindje van het busstation te gaan staan. De raampjes en de gordijntjes in de bus gaan dicht en zo zetten we onze reis voort. Wat een avontuur, gelukkig is de staking heel snel voorbij en ondervinden we geen hinder. ’s Avonds rond 18.00 komen we in Otavalo aan (2500m). De hele zaterdag brengen we door op de markt. Wat een genot en wat een mooie spullen zijn er te koop. We moeten een extra tas kopen om alle souvenirs in te doen. We willen nog veel meer kopen maar de boot raakt hartstikke vol dus houden we ons maar in. De zondag brengen we door met een wandeling van 9 km rondom het meer van Cotacachi. Het zou tenminste 9 km zijn, dat stond weer in de boekjes. Mooi niet dus, het was misschien wel het dubbele met behoorlijke hoogteverschillen. Een schitterende wandeling met continue uitzicht op het meer. We moesten ons nog haasten om op tijd terug te zijn, want de taxichauffeur stond al te wachten.

De maandag werd een reisdag, en wel een hele speciale. Eerst met de bus naar Quito en daarna naar Latacunga. Vanaf Latacunga gaat er een bus naar Quevedo, die er 6 uur over doet. We stijgen eerst tot een hoogte van 3500 m, op en ongeasfalteerde weg, en blijven ongeveer 3 uur op deze hoogte rijden. We komen door diverse dorpjes en kijken onze ogen uit. De was ligt te drogen tegen de berghellingen. Overal wordt groente verbouwd, en de plaatselijke bevolking bewerkt de grond met hun handen. Overal op de hellingen zie je de kleurrijke mannetjes en vrouwtjes rondlopen, met vaak een kind gewikkeld in een doek op de rug en niet te vergeten hun speciale hoedjes. Dan zet de bus de daling in en rijden we een prachtig groen gebied in. Er hangen hier altijd wolken, en het is er zeer vochtig, dus de natuur gaat zijn gang. Om 18.00 s’avonds komen we in Quevedo aan, een arme, vieze stad. We overnachten in het goedkoopste hotel en worden de volgende ochtend om 06.30 van ons bed gelicht. Een controle door de plaatselijke politie, kijken of onze paspoorten in orde waren. Hier werden we dus echt niet goed van, en aangezien de kakkerlakken en mieren om ons heen dansten, besloten we onze biezen te pakken en zo snel mogelijk naar het busstation te vertrekken. We konden meteen instappen en om 13.00 waren we weer in Manta. Wat waren we blij de Mary-Eliza nog in dezelfde staat aan te treffen als dat we haar hadden achter gelaten. Kees had wel moeite met de warmte en ’s nachts had hij minstens een uur nodig om zijn muskietennet op te hangen. Maar de tijd gaat snel en Kees staat alweer klaar om te vertrekken. Broer en zus krijgen geen hap door de keel en het afscheid is weer zwaar. De leegte die Kees achterlaat is groot.
’s Avonds zetten we maar een filmpje op en proberen onze zinnen te verzetten.

De motor is weer gemaakt en loopt weer als vanouds. Vader en zoon hebben een goede job verricht. De onderkant van de boot wordt door 3 mannen van de jachthaven schoon gemaakt. We gaan nog een paar keer naar de supermarkt en kopen nog wat DVD’tjes. Die kosten maar 1 US$ per stuk. De kwaliteit is wel niet je van het, maar het kan er mee door. Op 26 maart vertrekken we naar de Galapagos. We hebben een schitterende tijd gehad in Ecuador, maar zijn nu weer in voor iets nieuws. Maar daarover een volgende keer meer.

Heel veel groeten en liefs van


Jacqueline en Rob

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer